Snijbonen

Snijbonen zijn brede, platte peulen van de gewone boon, geliefd om hun zachte structuur, milde smaak en veelzijdigheid in de keuken.
Ze worden geoogst wanneer de peul nog jong en mals is, zodat de zaden binnenin nauwelijks ontwikkeld zijn.

Wat snijbonen bijzonder maakt.
Snijbonen zijn breder en platter dan sperziebonen.
Ze hebben een stevige, licht zoete smaak en blijven goed heel in stoofschotels of roerbakgerechten.
Vroeger hadden snijbonen taaie draden langs de peul.
Door ze schuin in reepjes te snijden, werden die draden verkort.
Moderne rassen zijn meestal draadloos, maar het snijden is gebleven omdat het een prettig mondgevoel geeft.
Snijbonen bevatten veel vezels, vitamine C en K, en mineralen zoals kalium en ijzer.
Snijbonen zijn niet rauw eetbaar vanwege lectinen, een natuurlijke stof die maag- en darmklachten kan veroorzaken.
Verhitten breekt deze lectinen af, waardoor de groente veilig wordt.
Technisch hé? Maar dat heb ik niet van mijzelf.

Je kunt snijbonen:
1, koken of stomen voor klassieke gerechten zoals stamppot of een groentemix
2, roerbakken in Oosterse gerechten
3, stoven in curry’s of tomatensauzen
4, blancheren en invriezen voor later gebruik.

Er zijn twee typen snijbonen:
Stoksnijbonen — klimmend, hoge opbrengst, veel gebruikt in professionele teelt.
Stamsnijbonen — laagblijvend, vooral populair bij hobbytuinders.

Snijbonen houden van warmte, zon en een luchtige, goed doorlatende bodem.
Regelmatig oogsten voorkomt dat de peulen taai worden.